Ah, de route!

Als ik spreek met anderen die reeds de camino – Spaans voor “de weg” (naar Santiago de Compostela) – liepen is het steeds de eerste vraag: van waar vertrek je en welke route ga je lopen? Voor de meeste Belgische pelgrims is het antwoord simpel: vertrekken vanuit Saint-Jean-Pied-de-Port (aan de Franse kant van de Pyreneeën) en van daaruit de “camino Francés” – de Franse route – volgen. Ongeveer 30 dagen stappen. Voor mij was het snel duidelijk dat ik zou trachten van thuis uit te vertrekken. Maar via welke route? In deze dagen van routeplanners op het internet en van GPS toestellen voor automobilisten, fietsers en wandelaars is dit simpel:

  • Route aanwijzingen via Google Maps: Gent – Santiago de Compostela, 1948 km in 8 dagen en 4 uren. Klinkt onrealistisch maar je kan het gemakkelijk zelf nakijken: wandelen van Gent naar Oostende, daar de boot naar Engeland, in Engeland wandelen naar Portsmouth, daar de boot naar Santander in Noord-Spanje en dan verder te voet naar Santiago. En natuurlijk zonder ergens te stoppen: 24 uur per dag doorwandelen. Deze route mag raar lijken maar ik las nog deze week in het tijdschrift van het Vlaamse Compostelagenootschap over een 16-eeuwse pelgrim die deze route volgde. Het was kennelijk in de middeleeuwen een veel gebruikte methode: oversteken naar Engeland en daar met de boot naar Spanje waar je in het beste geval op vijf dagreizen van Santiago aan land gezet werd. Maar toch niet echt wat ik voor ogen had.
  • Route aanwijzingen via mijn Garmin GPS die ik gebruik om te fietsen: 1876 km. Vertrekt via een aantal GR (wandelpaden) naar de Franse grens maar dan gaat het verder via autostrades naar Parijs en van daaruit naar de Spaanse grens en naar Santiago. Ik had nochtans ingesteld dat ik te voet zou gaan. Ter verdediging van de fabrikant van mijn GPS: ik heb enkel goede topografische kaarten van Vlaanderen – voor de rest van Europa heb ik maar een erg algemene kaart. Maar toch ook weer niet echt iets om te doen.
  • Route aanwijzingen via mijn TomTom GPS die ik in de auto gebruik: 1810 km in 362 uren (15 dagen dag en nacht doorwandelen). Kent geen routes specifiek voor wandelaars en dus is de route niet interessanter dan deze die door mijn Garmin GPS voorgesteld wordt.

Zo lukt het dus niet echt. Dan maar terug naar websites en gedrukte gidsen – met dank aan de verschillende Compostelagenootschappen, wandelclubs en -organisaties. Dus: welke van de vele caminos in Spanje, via welk van de traditionele vertrekpunten in Frankrijk (Tours, Vézelay, Puy-en-Velay of Arles) en hoe op dat vertrekpunt geraken? En in Frankrijk gebruik maken van het GR netwerk of van wat de Compostelagenootschappen claimen de enige echte historische wegen te zijn? Na veel lezen en luisteren is het plan (hier weergegeven op kaart en hier in tabelvorm) het volgende:

  • Via de GR 128 (die Vlaanderen van West naar Oost doorkruist) van Gent over Dendermonde en Aalst naar Brussel. Voor mijn vrienden en ex-collega’s in Brussel: ik hoop op donderdagavond 12 april in Brussel te zijn.
  • Vanuit Brussel via de GR12 (die Amsterdam met Parijs verbindt) naar Rocroi, in Noord-Frankrijk en van daaruit, via de GR654 (“le sentier vers Saint-Jacques-de-Compostelle, via Vézelay”) naar Vézelay en dan naar Périgueux. Dan de GR verlaten en overstappen op de door de Compostellagenootschappen voorgestelde “voie historique de Vézelay – via Lemovicensis” tot in Saint-Jean-Pied-de-Port.
  • Gebruik makend van een door een lokale club uitgegeven gidsje, van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Irun, aan de zee en net over de Spaanse grens.
  • Vanuit Irun, via de kust en de “camino del Norte” naar Oviedo en dan via de “camino primitivo” naar Santiago.
  • Als ik er nog de moed voor heb, dan nog drie dagen verder naar kaap Finisterra.

In het totaal net geen 3000 km, verdeeld over 120 dagen wandelen en, afhankelijk van mijn geestelijke en fysieke toestand, een aantal nog vast te leggen rustdagen. Vertrekkend op 9 april hoop ik in de tweede helft van augustus uitgewandeld te zijn. Hoe ik terugkom zien we dan wel – maar zeker niet te voet. Deze route vermijdt de grote leegte in Noord-Frankrijk (tussen de grens van Vlaanderen en Parijs) door een grote boog te maken via Bourgondië, gezien de historische banden tussen Vlaanderen en Bourgondië iets dat waarschijnlijk ook vroeger regelmatig gebeurde – en wat ook nu nog door pelgrims die vanuit Vlaanderen of Nederland vertrekken gedaan wordt. En in Spanje vermijdt ik de drukte van de camino Francés (in 2011 1000 pelgrims per dag in augustus tegenover 100 op de camino del Norte en 50 op de camino primitivo) en de hitte op de hoogvlaktes. De route brengt volgens mij een mooie combinatie van natuurschoon en cultuur/geschiedenis, van mensen ontmoeten en alleen wandelen. Tot in Vézelay wordt het moeilijk: er zijn minimale voorzieningen voor pelgrims maar ik hoop via een combinatie van beschikbare toeristische infrastructuur en met de hulp van de regionale Compostelagenootschappen (die pelgrims opvangen, dikwijls bij de leden thuis) nooit een nacht in open lucht te moeten doorbrengen. Voorbij Vézelay is er normaal voldoende infrastructuur aanwezig en zal ik steeds meer mede-pelgrims tegenkomen. Tijdens mijn tocht zal ik trachten dagelijks op kaart aan te geven waar ik mij bevind – voel je vrij om even langs te komen 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s